Chce nareszcie zobaczyć swą ukochaną i spotkać się z nią. Byron tworzy wzór romantyka, który wyznaje model miłości prawdziwej, wiecznej, a także jedynej. Nie wyobraża on sobie, aby mógł związać się z inną osobą i spędzić z nią resztę życia. Miłość do Leili jest zbyt głęboka, aby mogła " na to pozwolić". To prawdziwy bohater epoki romantyzmu. W epoce romantyzmu tworzy także Johann Wolfgang Goethe. Napisał on balladę "Król olch", która mówi o dziecięcej fantazji. Goethe ukazuje śmierć dziecka. Tworzy nastrój grozy. Obok osób realistycznych występują także postacie fantastyczne takie jak np. król olch. Przemawia on do dziecka jako normalna osoba. Istotą wiersza jest to, że dziecko wierzy w istnienie króla olch. Jest romantykiem i dlatego dopuszcza myśl o istnieniu zjawisk niezwykłych, nadprzyrodzonych. Natomiast ojciec dziecka jest zwolennikiem racjonalizmu i empiryzmu. Te wszystkie zjawy tłumaczy zjawiskami natury. Ponieważ nie może tego zbadać doświadczalnie jest to dla niego nie możliwe.